Winterse stoof van hert

Het Vershuus in Ruinen verkoopt producten uit de regio, waaronder vlees. Ik had hier al eerder hertenpoulet gekocht en bereid met port. Nu wilde ik een andere variant maken die paste bij onze sinterklaasviering met de kinderen. Daarom koos ik nu voor Chouffe winterbier en bakkers pepernoten om de saus te binden. Het resultaat was na 4 uur zacht stoven op de houtkachel een heerlijke stoofpot met mals kruidig verwarmend vlees. Ik serveerde de hertenstoof op zoete aardappelstampot waarin wat zout en bouillonpoeder zat.

De ingrediënten:

  • 1,5 kilo hertenpoulet
  • 2 flesjes Chouffe winterbier
  • Zakje bakkers pepernoten
  • 5 sjalotten
  • 3 tenen knoflook
  • 10 jeneverbessen
  • 10 kruidnagels
  • Halve steranijs
  • Tijm
  • Zout, peper, nootmuskaat

Snel Vispannetje voor 2 personen

Dit vispannetje maak je snel en eenvoudig. De basis begint met ansjovis en ui die in olijfolie samen fruiten totdat de ansjovis uit elkaar valt. Dan voeg ik fijngesneden aardappel bij en kokend water. Na 5 minuten voeg ik in kleine stukken gesneden wortel bij en laat het weer 5 minuten koken. De aardappel stukjes druk ik iets fijn. Daarna voeg ik stukken zalm en kabeljauw toe. Nu enkele minuten komt de zeekraal erbij en even later de garnalen. Even later voeg ik kookroom bij, en als laatste een scheut citroensap. Binnen 30 minuten staat het op tafel voor 2 personen.

De ingrediënten:

  • Een stuk zalmfilet
  • Een stuk kabeljauwhaasje
  • Een pakje garnalen
  • Een blikje ansjovis
  • Een kleine ui
  • Een aardappel
  • Een bakje zeekraal
  • 4-6 wortels
  • Citroensap

Croutons van ontbijtkoek

Het is al weer lang geleden dat ik croutons maakte van ontbijtkoek. Dat deed ik om de kinderen salade te laten eten. Meestal aten ze eerst de croutons en daarna morrend de salade. Snijd enkele plakken ontbijtkoek in stukken ter grootte van dobbelstenen. Doe wat olijfolie in een koekenpan en bak de croutons op laag vuur rondom bruin. Vanwege de suiker in de koek gaat het soms te snel. Verder zat in deze salade sinaasappel, tomaat, sla, zout en olijfolie.

Van Frans luik naar een salontafel

De luiken aan het huis van mijn ouders in Frankrijk waren aan vervanging toe. Regen, wind en een brandende zon was genoeg tijd gegeven om hun onuitwisbare sporen in het hout na te laten. Maar daardoor vond ik de luiken er juist heel mooi uitzien. Het verweerde hout met restanten verf getuigde van een verloren strijd tegen de elementen. Daarom nam ik wat oude luiken mee naar Nederland. Een van de luiken kreeg met een kleine kleuraanpassing een mooie plaats in onze woonkamer naast een foto die we in het Italiaanse Verona maakten. Een ander luik kreeg deze week een blijvende bestemming en werd een tafelblad voor een salontafel.

Van ijzeren profielen maakte ik een onderstel. Het houten luik bracht ik terug tot een staat van enkele planken. Die schuurde ik en maakte ze donker met behulp van een bruine verf en zwarte spuitverf. Het resultaat is een verweerd tafelblad met een industrieel aandoend onderstel.

Het huis van mijn ouders in Frankrijk met de oude luiken.
Een van de luiken met een foto van een pand in Verona

Pompoensoep met een twist

Een mooie biologische groene pompoen is de basis van dit recept. De pompoen rooster ik altijd in de oven voordat ik hem aan de soep toevoeg. De basis werd gevormd door 2 grote zoete aardappelen, 2 tenen knoflook, een duim groot stuk gember, geraspte schil van een biologische citroen, het sap daarvan, een theelepel curcuma, een dessertlepel vegan bouillonpoeder, en een pakje santen. Met ongeveer 0,7 liter water aan de kook gebracht. Als de zoete aardappel gaar is, is de pompoen in de oven ook ongeveer gaar en voeg ik alles samen en pureer ik alles tot een gladde soep.

Grand Hotel des insectes

De insectenhotels van de Action waren goedkoop, dat wel. Maar na twee jaren is er bijna niks meer van over. Omdat ik nog wat hout had liggen, en het veel regende de laatste tijd, maakte ik in mijn schuur een nieuw insectenhotel. En dan groot genoeg voor veel insecten. Met openingen en materialen voor verschillende beestjes reken ik op bijen, vlinders, hommels, wespen, boekenwurmen en papiervisjes. Andere soorten zijn ook welkom. Dit hotel blijft voorlopig geopend.

Werken in je achtertuin

Het Dwingelderveld ligt als het ware in onze achtertuin. Slechts 5 minuten fietsen, en ik sta op de heide. Regelmatig zie ik dan reeën tijdens een tocht die ik bij voorkeur ’s morgens fiets als de zon net op komt.

Op mijn werk mocht ik een foto voor een fotowand aanleveren. Op Google zocht ik een hoge resolutie foto van het Dwingelderveld die via Shutterstock werd aangeschaft. Of de foto daadwerkelijk daar is gemaakt weet ik niet zeker, maar het lijkt er wel wat op. Het resultaat is een prachtige fotowand tegenover mijn bureau zodat ik me elke dag een beetje in ‘mijn achtertuin’ waan. De andere foto’s hebben we de afgelopen weken gemaakt tijdens het wandelen en mountainbiken op het Dwingelderveld.

Beste Albert, is dit normaal?

De boodschappen haal ik graag bij Albert Heijn. Maar ik vraag me steeds meer af wat ik normaal moet vinden. Is het normaal dat we zoete aardappelen uit China kunnen kopen? Of groene aspergetips uit Peru? Deze producten worden over grote afstand naar onze supermarkt gebracht. Waarschijnlijk met een vliegtuig. Dat vind ik niet normaal, en daarom laat ik deze producten in het schap liggen. Beste Albert, kunnen we dit nog eens goed overwegen en misschien voortaan beperken tot producten uit de buurt, of eventueel Europa? Gewoon een schap met locals? Want boontjes uit Kenia, druiven uit India, zoete aardappelen uit China en blauwe bessen uit Peru, dat is toch niet normaal? We maken ons in toenemende mate zorgen om onze planeet en de opwarming. Het verplaatsen van verse producten over grote afstanden draagt bij aan de vervuiling van de lucht en verbruik van fossiele brandstoffen. Beste Albert, maak een statement en doe er wat aan.

Feeëriek einde

Langzaam gaat de pruimenboom in onze tuin dood. Een deel van de stammen heeft nog bladeren, een dikke stam aan de andere kant is dit jaar zacht gestorven. En daar neemt de natuur nu de regie over. De boom blijft nog even staan, markant en verweerd als hij is. Maar uiteindelijk komt er een nieuwe jonge voor in de plaats. Net als in het leven van mensen.

Grenslandmarathon

Mijn drie jaar jongere broer heeft zich laten overhalen om met een mtb tourtocht van 80 km mee te doen. Zonder ervaring, conditie en fiets. Daarom startte hij 4 weken geleden voor het eerst met mountainbiken op een geleende fiets, na 30 zonder te sporten en rokend als een schoorsteen. Om hem te helpen zich goed voor te bereiden fietsten we enkele weekenden samen een paar ritten. Na onze tweede rit vorig weekend, waarin we 40 km fietsten door het Dwingelderveld, besloten we het groter aan te pakken. Na wat zoeken zagen we de Grenslandmarathon in Tubbergen met afstanden van 50 tot 150 km. We kozen ambitieus voor de 75 km variant en kwamen vanochtend om 6.30 uur samen om naar Tubbergen te rijden met de auto.

In Tubbergen gingen we goed van start. De route was redelijk gemarkeerd. Veel vlakke stukken over zandwegen, paden langs weilanden en stukjes fietspad. Een mooie uitdaging was in de route rond een meer aangelegd. Uiteindelijk hadden we, net als vele andere deelnemers, geen enkele indicatie op welke afstand wij reden. Wij zagen geen bordjes voor de verschillende afstanden staan en hebben het parcours op eigen initiatief verlaten om terug te fietsen naar Tubbergen. Met een totale afstand van 89 km een mooi resultaat. Zijn 80 km tocht volgende week moet nu haalbaar zijn. Voor wie ons niet kent, rechts staat Leon, links sta ik tijdens onze eerste stop.